Conjugation of porozstawiać
pɔ.rɔsˈsta.vjat͡ɕto set out, to arrange (place many things at some distance from each other) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | porozstawiać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | porozstawiałem |
| ty | porozstawiałeś |
| on / ona / ono | porozstawiał |
| my | porozstawialiśmy |
| wy | porozstawialiście |
| oni / one | porozstawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | porozstawiałam |
| ty | porozstawiałaś |
| on / ona / ono | porozstawiała |
| my | porozstawiałyśmy |
| wy | porozstawiałyście |
| oni / one | porozstawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | porozstawiało |
Czas przyszły
| ja | porozstawiam |
| ty | porozstawiasz |
| on / ona / ono | porozstawia |
| my | porozstawiamy |
| wy | porozstawiacie |
| oni / one | porozstawiają |
Tryb rozkazujący
| ty | porozstawiaj |
| my | porozstawiajmy |
| wy | porozstawiajcie |