Conjugation of poręczać
pɔˈrɛn.t͡ʂat͡ɕbrać na siebie odpowiedzialność za kogoś lub za coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | poręczać |
Czas teraźniejszy
| ja | poręczam |
| ty | poręczasz |
| on / ona / ono | poręcza |
| my | poręczamy |
| wy | poręczacie |
| oni / one | poręczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poręczałem |
| ty | poręczałeś |
| on / ona / ono | poręczał |
| my | poręczaliśmy |
| wy | poręczaliście |
| oni / one | poręczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poręczałam |
| ty | poręczałaś |
| on / ona / ono | poręczała |
| my | poręczałyśmy |
| wy | poręczałyście |
| oni / one | poręczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poręczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę poręczał |
| ty | będziesz poręczał |
| on / ona / ono | będzie poręczał |
| my | będziemy poręczali |
| wy | będziecie poręczali |
| oni / one | będą poręczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę poręczała |
| ty | będziesz poręczała |
| on / ona / ono | będzie poręczała |
| my | będziemy poręczały |
| wy | będziecie poręczały |
| oni / one | będą poręczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie poręczało |
Tryb rozkazujący
| ty | poręczaj |
| my | poręczajmy |
| wy | poręczajcie |