Conjugation of popaść
ˈpɔ.paɕt͡ɕzatrzymywać się gdzieś na pewien czas w trakcie podróży Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | popaść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | popadłem |
| ty | popadłeś |
| on / ona / ono | popadł |
| my | popadliśmy |
| wy | popadliście |
| oni / one | popadli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | popadłam |
| ty | popadłaś |
| on / ona / ono | popadła |
| my | popadłyśmy |
| wy | popadłyście |
| oni / one | popadły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | popadło |
Czas przyszły
| ja | popadnę |
| ty | popadniesz |
| on / ona / ono | popadnie |
| my | popadniemy |
| wy | popadniecie |
| oni / one | popadną |
Tryb rozkazujący
| ty | popadnij |
| my | popadnijmy |
| wy | popadnijcie |