Conjugation of popędzić
pɔˈpɛɲ.d͡ʑit͡ɕzmusić do poruszania się w określonym kierunku Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | popędzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | popędziłem |
| ty | popędziłeś |
| on / ona / ono | popędził |
| my | popędziliśmy |
| wy | popędziliście |
| oni / one | popędzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | popędziłam |
| ty | popędziłaś |
| on / ona / ono | popędziła |
| my | popędziłyśmy |
| wy | popędziłyście |
| oni / one | popędziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | popędziło |
Czas przyszły
| ja | popędzę |
| ty | popędzisz |
| on / ona / ono | popędzi |
| my | popędzimy |
| wy | popędzicie |
| oni / one | popędzą |
Tryb rozkazujący
| ty | popędź |
| my | popędźmy |
| wy | popędźcie |