Conjugation of ponieść
ˈpɔ.ɲɛɕt͡ɕ(o uczuciach i odczuciach) wywołać utratę kontroli nad sobą Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ponieść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poniosłem |
| ty | poniosłeś |
| on / ona / ono | poniósł |
| my | ponieśliśmy |
| wy | ponieśliście |
| oni / one | ponieśli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poniosłam |
| ty | poniosłaś |
| on / ona / ono | poniosła |
| my | poniosłyśmy |
| wy | poniosłyście |
| oni / one | poniosły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poniosło |
Czas przyszły
| ja | poniosę |
| ty | poniesiesz |
| on / ona / ono | poniesie |
| my | poniesiemy |
| wy | poniesiecie |
| oni / one | poniosą |
Tryb rozkazujący
| ty | ponieś |
| my | ponieśmy |
| wy | ponieście |