Conjugation of pomrzeć
ˈpɔm.ʐɛt͡ɕo grupie osób: umrzeć kolejno jeden po drugim Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pomrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pomarłem |
| ty | pomarłeś |
| on / ona / ono | pomarł |
| my | pomarliśmy |
| wy | pomarliście |
| oni / one | pomarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pomarłam |
| ty | pomarłaś |
| on / ona / ono | pomarła |
| my | pomarłyśmy |
| wy | pomarłyście |
| oni / one | pomarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pomarło |
Czas przyszły
| ja | pomrę |
| ty | pomrzesz |
| on / ona / ono | pomrze |
| my | pomrzemy |
| wy | pomrzecie |
| oni / one | pomrą |
Tryb rozkazujący
| ty | pomrzyj |
| my | pomrzyjmy |
| wy | pomrzyjcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.