Conjugation of pomścić
ˈpɔ.mɕt͡ɕit͡ɕodpłacić komuś złem za zło, którego się dopuścił Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pomścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pomściłem |
| ty | pomściłeś |
| on / ona / ono | pomścił |
| my | pomściliśmy |
| wy | pomściliście |
| oni / one | pomścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pomściłam |
| ty | pomściłaś |
| on / ona / ono | pomściła |
| my | pomściłyśmy |
| wy | pomściłyście |
| oni / one | pomściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pomściło |
Czas przyszły
| ja | pomszczę |
| ty | pomścisz |
| on / ona / ono | pomści |
| my | pomścimy |
| wy | pomścicie |
| oni / one | pomszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | pomścij |
| my | pomścijmy |
| wy | pomścijcie |