Conjugation of pokpić
ˈpɔ.kpit͡ɕto mock (to do something incorrectly despite knowing how to do it properly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pokpić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pokpiłem |
| ty | pokpiłeś |
| on / ona / ono | pokpił |
| my | pokpiliśmy |
| wy | pokpiliście |
| oni / one | pokpili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pokpiłam |
| ty | pokpiłaś |
| on / ona / ono | pokpiła |
| my | pokpiłyśmy |
| wy | pokpiłyście |
| oni / one | pokpiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pokpiło |
Czas przyszły
| ja | pokpię |
| ty | pokpisz |
| on / ona / ono | pokpi |
| my | pokpimy |
| wy | pokpicie |
| oni / one | pokpią |
Tryb rozkazujący
| ty | pokpij |
| my | pokpijmy |
| wy | pokpijcie |