Conjugation of pokraśnieć
pɔˈkraɕ.ɲɛt͡ɕto blush (to redden in the face from shame, excitement or embarrassment) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pokraśnieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pokraśniałem |
| ty | pokraśniałeś |
| on / ona / ono | pokraśniał |
| my | pokraśnieliśmy |
| wy | pokraśnieliście |
| oni / one | pokraśnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pokraśniałam |
| ty | pokraśniałaś |
| on / ona / ono | pokraśniała |
| my | pokraśniałyśmy |
| wy | pokraśniałyście |
| oni / one | pokraśniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pokraśniało |
Czas przyszły
| ja | pokraśnieję |
| ty | pokraśniejesz |
| on / ona / ono | pokraśnieje |
| my | pokraśniejemy |
| wy | pokraśniejecie |
| oni / one | pokraśnieją |
Tryb rozkazujący
| ty | pokraśniej |
| my | pokraśniejmy |
| wy | pokraśniejcie |