Conjugation of pognać
ˈpɔ.ɡnat͡ɕpospieszając, zmusić do pójscia w określonym kierunku Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pognać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pognałem |
| ty | pognałeś |
| on / ona / ono | pognał |
| my | pognaliśmy |
| wy | pognaliście |
| oni / one | pognali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pognałam |
| ty | pognałaś |
| on / ona / ono | pognała |
| my | pognałyśmy |
| wy | pognałyście |
| oni / one | pognały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pognało |
Czas przyszły
| ja | pognam |
| ty | pognasz |
| on / ona / ono | pogna |
| my | pognamy |
| wy | pognacie |
| oni / one | pognają |
Tryb rozkazujący
| ty | pognaj |
| my | pognajmy |
| wy | pognajcie |