Conjugation of poduczyć
pɔdˈu.t͡ʂɘt͡ɕto train up (to teach basic skills, to increase someone's knowledge in an area) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poduczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poduczyłem |
| ty | poduczyłeś |
| on / ona / ono | poduczył |
| my | poduczyliśmy |
| wy | poduczyliście |
| oni / one | poduczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poduczyłam |
| ty | poduczyłaś |
| on / ona / ono | poduczyła |
| my | poduczyłyśmy |
| wy | poduczyłyście |
| oni / one | poduczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poduczyło |
Czas przyszły
| ja | poduczę |
| ty | poduczysz |
| on / ona / ono | poduczy |
| my | poduczymy |
| wy | poduczycie |
| oni / one | poduczą |
Tryb rozkazujący
| ty | poducz |
| my | poduczmy |
| wy | poduczcie |