Conjugation of podusić
pɔˈdu.ɕit͡ɕto suffocate many people or animals, to strangle many people Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podusiłem |
| ty | podusiłeś |
| on / ona / ono | podusił |
| my | podusiliśmy |
| wy | podusiliście |
| oni / one | podusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podusiłam |
| ty | podusiłaś |
| on / ona / ono | podusiła |
| my | podusiłyśmy |
| wy | podusiłyście |
| oni / one | podusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podusiło |
Czas przyszły
| ja | poduszę |
| ty | podusisz |
| on / ona / ono | podusi |
| my | podusimy |
| wy | podusicie |
| oni / one | poduszą |
Tryb rozkazujący
| ty | poduś |
| my | poduśmy |
| wy | poduście |