Conjugation of podejrzeć
pɔˈdɛj.ʐɛt͡ɕto suspect, to think (have suspicions) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podejrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podejrzałem |
| ty | podejrzałeś |
| on / ona / ono | podejrzał |
| my | podejrzeliśmy |
| wy | podejrzeliście |
| oni / one | podejrzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podejrzałam |
| ty | podejrzałaś |
| on / ona / ono | podejrzała |
| my | podejrzałyśmy |
| wy | podejrzałyście |
| oni / one | podejrzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podejrzało |
Czas przyszły
| ja | podejrzę |
| ty | podejrzysz |
| on / ona / ono | podejrzy |
| my | podejrzymy |
| wy | podejrzycie |
| oni / one | podejrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | podejrzyj |
| my | podejrzyjmy |
| wy | podejrzyjcie |