Conjugation of podejrzewać
pɔ.dɛjˈʐɛ.vat͡ɕpodejrzewać (1.2) siebie samego o coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | podejrzewać |
Czas teraźniejszy
| ja | podejrzewam |
| ty | podejrzewasz |
| on / ona / ono | podejrzewa |
| my | podejrzewamy |
| wy | podejrzewacie |
| oni / one | podejrzewają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podejrzewałem |
| ty | podejrzewałeś |
| on / ona / ono | podejrzewał |
| my | podejrzewaliśmy |
| wy | podejrzewaliście |
| oni / one | podejrzewali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podejrzewałam |
| ty | podejrzewałaś |
| on / ona / ono | podejrzewała |
| my | podejrzewałyśmy |
| wy | podejrzewałyście |
| oni / one | podejrzewały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podejrzewało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę podejrzewał |
| ty | będziesz podejrzewał |
| on / ona / ono | będzie podejrzewał |
| my | będziemy podejrzewali |
| wy | będziecie podejrzewali |
| oni / one | będą podejrzewali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę podejrzewała |
| ty | będziesz podejrzewała |
| on / ona / ono | będzie podejrzewała |
| my | będziemy podejrzewały |
| wy | będziecie podejrzewały |
| oni / one | będą podejrzewały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie podejrzewało |
Tryb rozkazujący
| ty | podejrzewaj |
| my | podejrzewajmy |
| wy | podejrzewajcie |