Conjugation of poddać
ˈpɔd.dat͡ɕpodporządkować się czemuś, pozwolić dokonać coś na sobie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poddać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poddałem |
| ty | poddałeś |
| on / ona / ono | poddał |
| my | poddaliśmy |
| wy | poddaliście |
| oni / one | poddali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poddałam |
| ty | poddałaś |
| on / ona / ono | poddała |
| my | poddałyśmy |
| wy | poddałyście |
| oni / one | poddały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poddało |
Czas przyszły
| ja | poddam |
| ty | poddasz |
| on / ona / ono | podda |
| my | poddamy |
| wy | poddacie |
| oni / one | poddadzą |
Tryb rozkazujący
| ty | poddaj |
| my | poddajmy |
| wy | poddajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.