Conjugation of poddusić
pɔdˈdu.ɕit͡ɕto suffocate slightly, to asphyxiate slightly (cause breathing difficulties or loss of consciousness by depriving of oxygen) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poddusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poddusiłem |
| ty | poddusiłeś |
| on / ona / ono | poddusił |
| my | poddusiliśmy |
| wy | poddusiliście |
| oni / one | poddusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poddusiłam |
| ty | poddusiłaś |
| on / ona / ono | poddusiła |
| my | poddusiłyśmy |
| wy | poddusiłyście |
| oni / one | poddusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poddusiło |
Czas przyszły
| ja | podduszę |
| ty | poddusisz |
| on / ona / ono | poddusi |
| my | poddusimy |
| wy | poddusicie |
| oni / one | podduszą |
Tryb rozkazujący
| ty | podduś |
| my | podduśmy |
| wy | podduście |