Conjugation of pochwycić
/pɔˈxfɘ.t͡ɕit͡ɕ/dojść do jakiejś myśli; wyłapać sens Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pochwycić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pochwyciłem |
| ty | pochwyciłeś |
| on / ona / ono | pochwycił |
| my | pochwyciliśmy |
| wy | pochwyciliście |
| oni / one | pochwycili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pochwyciłam |
| ty | pochwyciłaś |
| on / ona / ono | pochwyciła |
| my | pochwyciłyśmy |
| wy | pochwyciłyście |
| oni / one | pochwyciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pochwyciło |
Czas przyszły
| ja | pochwycę |
| ty | pochwycisz |
| on / ona / ono | pochwyci |
| my | pochwycimy |
| wy | pochwycicie |
| oni / one | pochwycą |
Tryb rozkazujący
| ty | pochwyć |
| my | pochwyćmy |
| wy | pochwyćcie |