Conjugation of pociąć
ˈpɔ.t͡ɕɔɲt͡ɕtnąc, wywołać uszkodzenie w wielu miejscach, spowodować skaleczenie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pociąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pociąłem |
| ty | pociąłeś |
| on / ona / ono | pociął |
| my | pocięliśmy |
| wy | pocięliście |
| oni / one | pocięli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pocięłam |
| ty | pocięłaś |
| on / ona / ono | pocięła |
| my | pocięłyśmy |
| wy | pocięłyście |
| oni / one | pocięły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pocięło |
Czas przyszły
| ja | potnę |
| ty | potniesz |
| on / ona / ono | potnie |
| my | potniemy |
| wy | potniecie |
| oni / one | potną |
Tryb rozkazujący
| ty | potnij |
| my | potnijmy |
| wy | potnijcie |