Conjugation of pobić
ˈpɔ.bit͡ɕwziąć czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pobić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pobiłem |
| ty | pobiłeś |
| on / ona / ono | pobił |
| my | pobiliśmy |
| wy | pobiliście |
| oni / one | pobili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pobiłam |
| ty | pobiłaś |
| on / ona / ono | pobiła |
| my | pobiłyśmy |
| wy | pobiłyście |
| oni / one | pobiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pobiło |
Czas przyszły
| ja | pobiję |
| ty | pobijesz |
| on / ona / ono | pobije |
| my | pobijemy |
| wy | pobijecie |
| oni / one | pobiją |
Tryb rozkazujący
| ty | pobij |
| my | pobijmy |
| wy | pobijcie |