Conjugation of pobiec
/ˈpɔ.bjɛt͡s/(o drogach, szlakach, ulicach itp.) zostać wytyczonym w pewnym kierunku Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pobiec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pobiegłem |
| ty | pobiegłeś |
| on / ona / ono | pobiegł |
| my | pobiegliśmy |
| wy | pobiegliście |
| oni / one | pobiegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pobiegłam |
| ty | pobiegłaś |
| on / ona / ono | pobiegła |
| my | pobiegłyśmy |
| wy | pobiegłyście |
| oni / one | pobiegły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pobiegło |
Czas przyszły
| ja | pobiegnę |
| ty | pobiegniesz |
| on / ona / ono | pobiegnie |
| my | pobiegniemy |
| wy | pobiegniecie |
| oni / one | pobiegną |
Tryb rozkazujący
| ty | pobiegnij |
| my | pobiegnijmy |
| wy | pobiegnijcie |