Conjugation of pobałamucić
pɔ.ba.waˈmu.t͡ɕit͡ɕoszukać kogoś w jakichś kwestiach Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pobałamucić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pobałamuciłem |
| ty | pobałamuciłeś |
| on / ona / ono | pobałamucił |
| my | pobałamuciliśmy |
| wy | pobałamuciliście |
| oni / one | pobałamucili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pobałamuciłam |
| ty | pobałamuciłaś |
| on / ona / ono | pobałamuciła |
| my | pobałamuciłyśmy |
| wy | pobałamuciłyście |
| oni / one | pobałamuciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pobałamuciło |
Czas przyszły
| ja | pobałamucę |
| ty | pobałamucisz |
| on / ona / ono | pobałamuci |
| my | pobałamucimy |
| wy | pobałamucicie |
| oni / one | pobałamucą |
Tryb rozkazujący
| ty | pobałamuć |
| my | pobałamućmy |
| wy | pobałamućcie |