Conjugation of pobłocić
pɔˈbwɔ.t͡ɕit͡ɕto muddy oneself (to cause oneself to become dirty with mud) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pobłocić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pobłociłem |
| ty | pobłociłeś |
| on / ona / ono | pobłocił |
| my | pobłociliśmy |
| wy | pobłociliście |
| oni / one | pobłocili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pobłociłam |
| ty | pobłociłaś |
| on / ona / ono | pobłociła |
| my | pobłociłyśmy |
| wy | pobłociłyście |
| oni / one | pobłociły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pobłociło |
Czas przyszły
| ja | pobłocę |
| ty | pobłocisz |
| on / ona / ono | pobłoci |
| my | pobłocimy |
| wy | pobłocicie |
| oni / one | pobłocą |
Tryb rozkazujący
| ty | pobłoć |
| my | pobłoćmy |
| wy | pobłoćcie |