Conjugation of pożyczyć
pɔˈʐɘ.t͡ʂɘt͡ɕwziąć coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pożyczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pożyczyłem |
| ty | pożyczyłeś |
| on / ona / ono | pożyczył |
| my | pożyczyliśmy |
| wy | pożyczyliście |
| oni / one | pożyczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pożyczyłam |
| ty | pożyczyłaś |
| on / ona / ono | pożyczyła |
| my | pożyczyłyśmy |
| wy | pożyczyłyście |
| oni / one | pożyczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pożyczyło |
Czas przyszły
| ja | pożyczę |
| ty | pożyczysz |
| on / ona / ono | pożyczy |
| my | pożyczymy |
| wy | pożyczycie |
| oni / one | pożyczą |
Tryb rozkazujący
| ty | pożycz |
| my | pożyczmy |
| wy | pożyczcie |