Conjugation of pozywać
pɔˈzɘ.vat͡ɕwzywać kogoś do stawienia się na procesie jako oskarżony lub świadek Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pozywać |
Czas teraźniejszy
| ja | pozywam |
| ty | pozywasz |
| on / ona / ono | pozywa |
| my | pozywamy |
| wy | pozywacie |
| oni / one | pozywają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pozywałem |
| ty | pozywałeś |
| on / ona / ono | pozywał |
| my | pozywaliśmy |
| wy | pozywaliście |
| oni / one | pozywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pozywałam |
| ty | pozywałaś |
| on / ona / ono | pozywała |
| my | pozywałyśmy |
| wy | pozywałyście |
| oni / one | pozywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pozywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pozywał |
| ty | będziesz pozywał |
| on / ona / ono | będzie pozywał |
| my | będziemy pozywali |
| wy | będziecie pozywali |
| oni / one | będą pozywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pozywała |
| ty | będziesz pozywała |
| on / ona / ono | będzie pozywała |
| my | będziemy pozywały |
| wy | będziecie pozywały |
| oni / one | będą pozywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pozywało |
Tryb rozkazujący
| ty | pozywaj |
| my | pozywajmy |
| wy | pozywajcie |