Conjugation of pakować
paˈkɔ.vat͡ɕ(często przenośnie) umieszczać, wsadzać coś gdzieś (najczęściej w dużych ilościach) w sposób szybki, niechlujny Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pakować |
Czas teraźniejszy
| ja | pakuję |
| ty | pakujesz |
| on / ona / ono | pakuje |
| my | pakujemy |
| wy | pakujecie |
| oni / one | pakują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pakowałem |
| ty | pakowałeś |
| on / ona / ono | pakował |
| my | pakowaliśmy |
| wy | pakowaliście |
| oni / one | pakowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pakowałam |
| ty | pakowałaś |
| on / ona / ono | pakowała |
| my | pakowałyśmy |
| wy | pakowałyście |
| oni / one | pakowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pakowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pakował |
| ty | będziesz pakował |
| on / ona / ono | będzie pakował |
| my | będziemy pakowali |
| wy | będziecie pakowali |
| oni / one | będą pakowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pakowała |
| ty | będziesz pakowała |
| on / ona / ono | będzie pakowała |
| my | będziemy pakowały |
| wy | będziecie pakowały |
| oni / one | będą pakowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pakowało |
Tryb rozkazujący
| ty | pakuj |
| my | pakujmy |
| wy | pakujcie |