Conjugation of pękać
ˈpɛŋ.kat͡ɕo czymś naciągniętym, napiętym: rozrywać się, najczęściej na dwie części Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pękać |
Czas teraźniejszy
| ja | pękam |
| ty | pękasz |
| on / ona / ono | pęka |
| my | pękamy |
| wy | pękacie |
| oni / one | pękają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pękałem |
| ty | pękałeś |
| on / ona / ono | pękał |
| my | pękaliśmy |
| wy | pękaliście |
| oni / one | pękali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pękałam |
| ty | pękałaś |
| on / ona / ono | pękała |
| my | pękałyśmy |
| wy | pękałyście |
| oni / one | pękały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pękało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pękał |
| ty | będziesz pękał |
| on / ona / ono | będzie pękał |
| my | będziemy pękali |
| wy | będziecie pękali |
| oni / one | będą pękali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pękała |
| ty | będziesz pękała |
| on / ona / ono | będzie pękała |
| my | będziemy pękały |
| wy | będziecie pękały |
| oni / one | będą pękały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pękało |
Tryb rozkazujący
| ty | pękaj |
| my | pękajmy |
| wy | pękajcie |