HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← otoczyć — definition

Conjugation of otoczyć

Regular CEFR C2
ɔˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕ

aspekt dokonany od: otaczać Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
otoczyć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja otoczyłem
ty otoczyłeś
on / ona / ono otoczył
my otoczyliśmy
wy otoczyliście
oni / one otoczyli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja otoczyłam
ty otoczyłaś
on / ona / ono otoczyła
my otoczyłyśmy
wy otoczyłyście
oni / one otoczyły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono otoczyło
Czas przyszły
ja otoczę
ty otoczysz
on / ona / ono otoczy
my otoczymy
wy otoczycie
oni / one otoczą
Tryb rozkazujący
ty otocz
my otoczmy
wy otoczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary