Conjugation of otruć
ˈɔ.trut͡ɕspowodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | otruć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | otrułem |
| ty | otrułeś |
| on / ona / ono | otruł |
| my | otruliśmy |
| wy | otruliście |
| oni / one | otruli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | otrułam |
| ty | otrułaś |
| on / ona / ono | otruła |
| my | otrułyśmy |
| wy | otrułyście |
| oni / one | otruły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | otruło |
Czas przyszły
| ja | otruję |
| ty | otrujesz |
| on / ona / ono | otruje |
| my | otrujemy |
| wy | otrujecie |
| oni / one | otrują |
Tryb rozkazujący
| ty | otruj |
| my | otrujmy |
| wy | otrujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.