Conjugation of oszołomić
ɔ.ʂɔˈwɔ.mit͡ɕaspekt dokonany od: oszałamiać / oszołamiać (wprowadzać w stan zamroczenia) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oszołomić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | oszołomiłem |
| ty | oszołomiłeś |
| on / ona / ono | oszołomił |
| my | oszołomiliśmy |
| wy | oszołomiliście |
| oni / one | oszołomili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | oszołomiłam |
| ty | oszołomiłaś |
| on / ona / ono | oszołomiła |
| my | oszołomiłyśmy |
| wy | oszołomiłyście |
| oni / one | oszołomiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | oszołomiło |
Czas przyszły
| ja | oszołomię |
| ty | oszołomisz |
| on / ona / ono | oszołomi |
| my | oszołomimy |
| wy | oszołomicie |
| oni / one | oszołomią |
Tryb rozkazujący
| ty | oszołom |
| my | oszołommy |
| wy | oszołomcie |