Conjugation of oszpecić
/ɔˈʂpɛ.t͡ɕit͡ɕ/to disfigure, to deface, to uglify Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oszpecić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | oszpeciłem |
| ty | oszpeciłeś |
| on / ona / ono | oszpecił |
| my | oszpeciliśmy |
| wy | oszpeciliście |
| oni / one | oszpecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | oszpeciłam |
| ty | oszpeciłaś |
| on / ona / ono | oszpeciła |
| my | oszpeciłyśmy |
| wy | oszpeciłyście |
| oni / one | oszpeciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | oszpeciło |
Czas przyszły
| ja | oszpecę |
| ty | oszpecisz |
| on / ona / ono | oszpeci |
| my | oszpecimy |
| wy | oszpecicie |
| oni / one | oszpecą |
Tryb rozkazujący
| ty | oszpeć |
| my | oszpećmy |
| wy | oszpećcie |