Conjugation of osypać
/ɔˈsɘ.pat͡ɕ/to shed; to lose; to drop (to lose certain parts due to them falling off from the whole) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osypać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osypałem |
| ty | osypałeś |
| on / ona / ono | osypał |
| my | osypaliśmy |
| wy | osypaliście |
| oni / one | osypali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osypałam |
| ty | osypałaś |
| on / ona / ono | osypała |
| my | osypałyśmy |
| wy | osypałyście |
| oni / one | osypały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osypało |
Czas przyszły
| ja | osypię |
| ty | osypiesz |
| on / ona / ono | osypie |
| my | osypiemy |
| wy | osypiecie |
| oni / one | osypią |
Tryb rozkazujący
| ty | osyp |
| my | osypmy |
| wy | osypcie |