Conjugation of oszaleć
ɔˈʂa.lɛt͡ɕzaangażować się nadmiernie, zacząć poświęcać komuś lub czemuś zbyt wiele uwagi lub czasu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oszaleć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | oszalałem |
| ty | oszalałeś |
| on / ona / ono | oszalał |
| my | oszaleliśmy |
| wy | oszaleliście |
| oni / one | oszaleli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | oszalałam |
| ty | oszalałaś |
| on / ona / ono | oszalała |
| my | oszalałyśmy |
| wy | oszalałyście |
| oni / one | oszalały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | oszalało |
Czas przyszły
| ja | oszaleję |
| ty | oszalejesz |
| on / ona / ono | oszaleje |
| my | oszalejemy |
| wy | oszalejecie |
| oni / one | oszaleją |
Tryb rozkazujący
| ty | oszalej |
| my | oszalejmy |
| wy | oszalejcie |