Conjugation of osunąć
ɔˈsu.nɔɲt͡ɕto drop (to suddenly assume a lower position such as kneeling or lying) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osunąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osunąłem |
| ty | osunąłeś |
| on / ona / ono | osunął |
| my | osunęliśmy |
| wy | osunęliście |
| oni / one | osunęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osunęłam |
| ty | osunęłaś |
| on / ona / ono | osunęła |
| my | osunęłyśmy |
| wy | osunęłyście |
| oni / one | osunęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osunęło |
Czas przyszły
| ja | osunę |
| ty | osuniesz |
| on / ona / ono | osunie |
| my | osuniemy |
| wy | osuniecie |
| oni / one | osuną |
Tryb rozkazujący
| ty | osuń |
| my | osuńmy |
| wy | osuńcie |