Conjugation of osuwać
/ɔˈsu.vat͡ɕ/to drop (to suddenly assume a lower position such as kneeling or lying) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | osuwać |
Czas teraźniejszy
| ja | osuwam |
| ty | osuwasz |
| on / ona / ono | osuwa |
| my | osuwamy |
| wy | osuwacie |
| oni / one | osuwają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osuwałem |
| ty | osuwałeś |
| on / ona / ono | osuwał |
| my | osuwaliśmy |
| wy | osuwaliście |
| oni / one | osuwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osuwałam |
| ty | osuwałaś |
| on / ona / ono | osuwała |
| my | osuwałyśmy |
| wy | osuwałyście |
| oni / one | osuwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osuwało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę osuwał |
| ty | będziesz osuwał |
| on / ona / ono | będzie osuwał |
| my | będziemy osuwali |
| wy | będziecie osuwali |
| oni / one | będą osuwali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę osuwała |
| ty | będziesz osuwała |
| on / ona / ono | będzie osuwała |
| my | będziemy osuwały |
| wy | będziecie osuwały |
| oni / one | będą osuwały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie osuwało |
Tryb rozkazujący
| ty | osuwaj |
| my | osuwajmy |
| wy | osuwajcie |