Conjugation of ostrzelać
ɔˈstʂɛ.lat͡ɕto put each other under fire, to bombard each other, to shell each other, to cannonade each other Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ostrzelać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ostrzelałem |
| ty | ostrzelałeś |
| on / ona / ono | ostrzelał |
| my | ostrzelaliśmy |
| wy | ostrzelaliście |
| oni / one | ostrzelali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ostrzelałam |
| ty | ostrzelałaś |
| on / ona / ono | ostrzelała |
| my | ostrzelałyśmy |
| wy | ostrzelałyście |
| oni / one | ostrzelały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ostrzelało |
Czas przyszły
| ja | ostrzelam |
| ty | ostrzelasz |
| on / ona / ono | ostrzela |
| my | ostrzelamy |
| wy | ostrzelacie |
| oni / one | ostrzelają |
Tryb rozkazujący
| ty | ostrzelaj |
| my | ostrzelajmy |
| wy | ostrzelajcie |