Conjugation of osnuć
/ˈɔ.snut͡ɕ/to base some work, i.e. a movie or book, on a specific theme Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osnuć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osnułem |
| ty | osnułeś |
| on / ona / ono | osnuł |
| my | osnuliśmy |
| wy | osnuliście |
| oni / one | osnuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osnułam |
| ty | osnułaś |
| on / ona / ono | osnuła |
| my | osnułyśmy |
| wy | osnułyście |
| oni / one | osnuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osnuło |
Czas przyszły
| ja | osnuję |
| ty | osnujesz |
| on / ona / ono | osnuje |
| my | osnujemy |
| wy | osnujecie |
| oni / one | osnują |
Tryb rozkazujący
| ty | osnuj |
| my | osnujmy |
| wy | osnujcie |