Conjugation of osolić
ɔˈsɔ.lit͡ɕdodać soli do potrawy, najczęściej posypując Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osoliłem |
| ty | osoliłeś |
| on / ona / ono | osolił |
| my | osoliliśmy |
| wy | osoliliście |
| oni / one | osolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osoliłam |
| ty | osoliłaś |
| on / ona / ono | osoliła |
| my | osoliłyśmy |
| wy | osoliłyście |
| oni / one | osoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osoliło |
Czas przyszły
| ja | osolę |
| ty | osolisz |
| on / ona / ono | osoli |
| my | osolimy |
| wy | osolicie |
| oni / one | osolą |
Tryb rozkazujący
| ty | osól |
| my | osólmy |
| wy | osólcie |