Conjugation of osierocić
ɔ.ɕɛˈrɔ.t͡ɕit͡ɕopuściwszy jakieś miejsce, sprawić, że popadło w ruinę Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osierocić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osierociłem |
| ty | osierociłeś |
| on / ona / ono | osierocił |
| my | osierociliśmy |
| wy | osierociliście |
| oni / one | osierocili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osierociłam |
| ty | osierociłaś |
| on / ona / ono | osierociła |
| my | osierociłyśmy |
| wy | osierociłyście |
| oni / one | osierociły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osierociło |
Czas przyszły
| ja | osierocę |
| ty | osierocisz |
| on / ona / ono | osieroci |
| my | osierocimy |
| wy | osierocicie |
| oni / one | osierocą |
Tryb rozkazujący
| ty | osieroć |
| my | osieroćmy |
| wy | osieroćcie |