Conjugation of osłabnąć
ɔˈswab.nɔɲt͡ɕstracić siłę i aktywność; stać się wyczerpanym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osłabnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osłabłem |
| ty | osłabłeś |
| on / ona / ono | osłabł |
| my | osłabliśmy |
| wy | osłabliście |
| oni / one | osłabli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osłabłam |
| ty | osłabłaś |
| on / ona / ono | osłabła |
| my | osłabłyśmy |
| wy | osłabłyście |
| oni / one | osłabły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osłabło |
Czas przyszły
| ja | osłabnę |
| ty | osłabniesz |
| on / ona / ono | osłabnie |
| my | osłabniemy |
| wy | osłabniecie |
| oni / one | osłabną |
Tryb rozkazujący
| ty | osłabnij |
| my | osłabnijmy |
| wy | osłabnijcie |