Conjugation of osławić
ɔˈswa.vit͡ɕto defame, to slander, to vilify (to make someone ill-famed) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | osławić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | osławiłem |
| ty | osławiłeś |
| on / ona / ono | osławił |
| my | osławiliśmy |
| wy | osławiliście |
| oni / one | osławili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | osławiłam |
| ty | osławiłaś |
| on / ona / ono | osławiła |
| my | osławiłyśmy |
| wy | osławiłyście |
| oni / one | osławiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | osławiło |
Czas przyszły
| ja | osławię |
| ty | osławisz |
| on / ona / ono | osławi |
| my | osławimy |
| wy | osławicie |
| oni / one | osławią |
Tryb rozkazujący
| ty | osław |
| my | osławmy |
| wy | osławcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.