Conjugation of orżnąć
ˈɔ.rʐnɔɲt͡ɕoszukać kogoś (najczęściej w transakcjach finansowych, przy załatwianiu interesów) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | orżnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | orżnąłem |
| ty | orżnąłeś |
| on / ona / ono | orżnął |
| my | orżnęliśmy |
| wy | orżnęliście |
| oni / one | orżnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | orżnęłam |
| ty | orżnęłaś |
| on / ona / ono | orżnęła |
| my | orżnęłyśmy |
| wy | orżnęłyście |
| oni / one | orżnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | orżnęło |
Czas przyszły
| ja | orżnę |
| ty | orżniesz |
| on / ona / ono | orżnie |
| my | orżniemy |
| wy | orżniecie |
| oni / one | orżną |
Tryb rozkazujący
| ty | orżnij |
| my | orżnijmy |
| wy | orżnijcie |