Conjugation of okazywać
ɔ.kaˈzɘ.vat͡ɕdawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | okazywać |
Czas teraźniejszy
| ja | okazuję |
| ty | okazujesz |
| on / ona / ono | okazuje |
| my | okazujemy |
| wy | okazujecie |
| oni / one | okazują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | okazywałem |
| ty | okazywałeś |
| on / ona / ono | okazywał |
| my | okazywaliśmy |
| wy | okazywaliście |
| oni / one | okazywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | okazywałam |
| ty | okazywałaś |
| on / ona / ono | okazywała |
| my | okazywałyśmy |
| wy | okazywałyście |
| oni / one | okazywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | okazywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę okazywał |
| ty | będziesz okazywał |
| on / ona / ono | będzie okazywał |
| my | będziemy okazywali |
| wy | będziecie okazywali |
| oni / one | będą okazywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę okazywała |
| ty | będziesz okazywała |
| on / ona / ono | będzie okazywała |
| my | będziemy okazywały |
| wy | będziecie okazywały |
| oni / one | będą okazywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie okazywało |
Tryb rozkazujący
| ty | okazuj |
| my | okazujmy |
| wy | okazujcie |