Conjugation of okleić
/ɔˈklɛ.it͡ɕ/to stick all around, to glue on every side Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | okleić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | okleiłem |
| ty | okleiłeś |
| on / ona / ono | okleił |
| my | okleiliśmy |
| wy | okleiliście |
| oni / one | okleili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | okleiłam |
| ty | okleiłaś |
| on / ona / ono | okleiła |
| my | okleiłyśmy |
| wy | okleiłyście |
| oni / one | okleiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | okleiło |
Czas przyszły
| ja | okleję |
| ty | okleisz |
| on / ona / ono | oklei |
| my | okleimy |
| wy | okleicie |
| oni / one | okleją |
Tryb rozkazujący
| ty | oklej |
| my | oklejmy |
| wy | oklejcie |