Conjugation of odznaczyć
ɔdˈzna.t͡ʂɘt͡ɕto decorate, to honour, to give an award to Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odznaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odznaczyłem |
| ty | odznaczyłeś |
| on / ona / ono | odznaczył |
| my | odznaczyliśmy |
| wy | odznaczyliście |
| oni / one | odznaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odznaczyłam |
| ty | odznaczyłaś |
| on / ona / ono | odznaczyła |
| my | odznaczyłyśmy |
| wy | odznaczyłyście |
| oni / one | odznaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odznaczyło |
Czas przyszły
| ja | odznaczę |
| ty | odznaczysz |
| on / ona / ono | odznaczy |
| my | odznaczymy |
| wy | odznaczycie |
| oni / one | odznaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | odznacz |
| my | odznaczmy |
| wy | odznaczcie |