Conjugation of odzobaczyć
ɔd.zɔˈba.t͡ʂɘt͡ɕprzestać widzieć, żałując, że się w ogóle zobaczyło, chcieć to zapomnieć; wyrażone w kategorii życzeniowej, niemożliwej do spełnienia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odzobaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odzobaczyłem |
| ty | odzobaczyłeś |
| on / ona / ono | odzobaczył |
| my | odzobaczyliśmy |
| wy | odzobaczyliście |
| oni / one | odzobaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odzobaczyłam |
| ty | odzobaczyłaś |
| on / ona / ono | odzobaczyła |
| my | odzobaczyłyśmy |
| wy | odzobaczyłyście |
| oni / one | odzobaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odzobaczyło |
Czas przyszły
| ja | odzobaczę |
| ty | odzobaczysz |
| on / ona / ono | odzobaczy |
| my | odzobaczymy |
| wy | odzobaczycie |
| oni / one | odzobaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | odzobacz |
| my | odzobaczmy |
| wy | odzobaczcie |