Conjugation of odsunąć
ɔtˈsu.nɔɲt͡ɕoddalić od siebie jakieś obiekty, osoby, pozbawić bezpośredniego kontaktu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odsunąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odsunąłem |
| ty | odsunąłeś |
| on / ona / ono | odsunął |
| my | odsunęliśmy |
| wy | odsunęliście |
| oni / one | odsunęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odsunęłam |
| ty | odsunęłaś |
| on / ona / ono | odsunęła |
| my | odsunęłyśmy |
| wy | odsunęłyście |
| oni / one | odsunęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odsunęło |
Czas przyszły
| ja | odsunę |
| ty | odsuniesz |
| on / ona / ono | odsunie |
| my | odsuniemy |
| wy | odsuniecie |
| oni / one | odsuną |
Tryb rozkazujący
| ty | odsuń |
| my | odsuńmy |
| wy | odsuńcie |