Conjugation of odstraszyć
ɔtˈstra.ʂɘt͡ɕwzbudziwszy strach, wywołać czyjąś rezygnację z czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odstraszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odstraszyłem |
| ty | odstraszyłeś |
| on / ona / ono | odstraszył |
| my | odstraszyliśmy |
| wy | odstraszyliście |
| oni / one | odstraszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odstraszyłam |
| ty | odstraszyłaś |
| on / ona / ono | odstraszyła |
| my | odstraszyłyśmy |
| wy | odstraszyłyście |
| oni / one | odstraszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odstraszyło |
Czas przyszły
| ja | odstraszę |
| ty | odstraszysz |
| on / ona / ono | odstraszy |
| my | odstraszymy |
| wy | odstraszycie |
| oni / one | odstraszą |
Tryb rozkazujący
| ty | odstrasz |
| my | odstraszmy |
| wy | odstraszcie |