Conjugation of odrzucać
ɔdˈʐu.t͡sat͡ɕuznać żądania powoda za niedopuszczalne z przyczyn formalnych, na co przysługuje zażalenie a nie apelacja Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | odrzucać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odrzucałem |
| ty | odrzucałeś |
| on / ona / ono | odrzucał |
| my | odrzucaliśmy |
| wy | odrzucaliście |
| oni / one | odrzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odrzucałam |
| ty | odrzucałaś |
| on / ona / ono | odrzucała |
| my | odrzucałyśmy |
| wy | odrzucałyście |
| oni / one | odrzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odrzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | odrzucaj |
| my | odrzucajmy |
| wy | odrzucajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.