Conjugation of odrąbać
ɔdˈrɔm.bat͡ɕoddzielić, odciąć coś od czegoś rąbiąc Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odrąbać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odrąbałem |
| ty | odrąbałeś |
| on / ona / ono | odrąbał |
| my | odrąbaliśmy |
| wy | odrąbaliście |
| oni / one | odrąbali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odrąbałam |
| ty | odrąbałaś |
| on / ona / ono | odrąbała |
| my | odrąbałyśmy |
| wy | odrąbałyście |
| oni / one | odrąbały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odrąbało |
Czas przyszły
| ja | odrąbię |
| ty | odrąbiesz |
| on / ona / ono | odrąbie |
| my | odrąbiemy |
| wy | odrąbiecie |
| oni / one | odrąbią |
Tryb rozkazujący
| ty | odrąb |
| my | odrąbmy |
| wy | odrąbcie |