Conjugation of odraczać
ɔdˈra.t͡ʂat͡ɕoficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | odraczać |
Czas teraźniejszy
| ja | odraczam |
| ty | odraczasz |
| on / ona / ono | odracza |
| my | odraczamy |
| wy | odraczacie |
| oni / one | odraczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odraczałem |
| ty | odraczałeś |
| on / ona / ono | odraczał |
| my | odraczaliśmy |
| wy | odraczaliście |
| oni / one | odraczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odraczałam |
| ty | odraczałaś |
| on / ona / ono | odraczała |
| my | odraczałyśmy |
| wy | odraczałyście |
| oni / one | odraczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odraczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę odraczał |
| ty | będziesz odraczał |
| on / ona / ono | będzie odraczał |
| my | będziemy odraczali |
| wy | będziecie odraczali |
| oni / one | będą odraczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę odraczała |
| ty | będziesz odraczała |
| on / ona / ono | będzie odraczała |
| my | będziemy odraczały |
| wy | będziecie odraczały |
| oni / one | będą odraczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie odraczało |
Tryb rozkazujący
| ty | odraczaj |
| my | odraczajmy |
| wy | odraczajcie |